آن دو فرشته كه خشم خداوند را ديدند به توبه روى آوردند و از فرشتگان ديگر چاره‌جويى كردند . فرشتگان گفتند كه راهى جز پناه‌جويى به عرش خداوند نمىشناسيم . آن دو فرشته به عرش خداوند پناه بردند و خداوند نيز حجاب ميان خود و آنان را از ميان برداشت . خداوند فرازمند دوست دارد كه او را اين‌چنين عبادت كنند ؛ پس خانهء كعبه را در زمين آفريد و امر فرمود كه بر گرد آن طواف كنند و « بيت المعمور » را براى طواف فرشتگان در آسمان آفريد . « 1 » نگارنده گويد : مراد از نور خداوند ، انوار خلق شده در عرش يا انوار امامان معصوم عليهم السّلام و يا انوار معرفت و فيض الهى است كه حجاب‌هاى عالم معنا هستند . محمد بن سنان روايت نموده كه امام رضا عليه السّلام فرموده‌اند : هنگامى كه فرشتگان به سبب گفتن « أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها » استغفار نمودند و به گناه خود پى بردند و از گفتهء خود پشيمان شدند و به عرش خداوند پناه بردند . خداوند توبهء آنان را پسنديد و در آسمان چهارم خانه‌اى به موازات عرش بنا نهاد و آن را « ضراح » ناميد و خانه‌اى را نيز در آسمان دنيا به موازات « ضراح » بنا نهاد و آن را « بيت المعمور » نام نهاد و خانهء ديگرى را به موازات بيت المعمور بنيان نهاد و آدم را فرمان داد كه برگرد آن طواف كند ؛ آنگاه با طواف آدم ، خداوند توبهء او را پذيرفت و اين شيوهء پسنديده تا برپايى روز رستاخيز در نسل آدم جريان يافت . « 2 » از امام صادق عليه السّلام پرسيدند كه چرا طواف ، هفت شوط است ؟ آن حضرت فرمود : هنگامى كه فرشتگان به آفرينش آدم خرده گرفتند و ميان آنان و نور خداوند هفت هزار سال فاصله پديد آمد . پس آنگاه فرشتگان براى توبه ، هفت هزار سال بر گرد عرش خداوند پناه بردند . خداوند نيز بيت المعمور را در آسمان چهارم آفريد [ تا فرشتگان برگرد آن طواف كنند و به توبه بپردازند ] و

--> ( 1 ) . علل الشرايع ج 2 ص 106 . ( 2 ) . علل الشرايع ج 2 ص 109 .